'Lees Verder'

De scheidsrechter klimt op zijn verhoogde stoel en knikt goedkeurend. Vanaf zijn positie kan hij het speelveld goed overzien. Zijn ogen stralen autoriteit uit en zijn gezicht staat serieus. Dat moet ook, want hoewel het toernooi vooral om de gezelligheid en het plezier gaat, moet het spel wel objectief geleid worden. “Scheidsrechters, de wedstrijden mogen beginnen. “ Schalt het uit de luidsprekers in de WRZV sporthal in Zwolle. Op zes speelvelden tegelijk beginnen de eerste wedstrijden van de dag. Het echoënde geluid van aanmoedigingen, fluitsignalen stuiterende ballen en het gejuich na het behalen van een punt zullen de komende uren het gebouw vullen.

Een aantal teams hebben zich voor dit evenement flink uitgedost. Zo dwarrel er een team in zeventiger jaren strakke sportbroeken door de zaal. Ook zijn er teams die zich een compleet sporttenue hebben laten aanmeten. Zoals de heren van de Hessenstam uit Hattem die een roze shirt aan hebben met op de rug hun naam. “Wij gaan zeker voor de overwinning”, roepen ze terwijl zij zich klaarmaken voor hun eerste wedstrijd. “Sommige teams weten eigenlijk al van tevoren dat ze niet ver komen in het toernooi, maar wij hebben al eerder bewezen dat we het kunnen.”

De teams moeten hun volleybalkunsten gedurende de middag eerst in hun eigen poules laten zien. “Alleen de winnaars van de poule gaan door naar de halve finale” laat één van de scheidsrechters weten. De arbiter kijkt haastig weer terug naar een wedstrijd dat in volle gang is. Het zweet parelt op het voorhoofd van een lange scout die een smash maakt. Aan de overkant van het net maakt iemand een snoekduik naar de bal. Met een harde plof komt de speler neer, de bal heeft hij jammer genoeg niet gehaald, maar het publiek waardeert de actie echter met luid gejuich. “Lekker geprobeerd joh!” roept een toeschouwer door een megafoontje.

Aan het einde van de middag worden de teams bekend gemaakt die in de finalerondes mogen spelen. Voor de overige teams zit het erop. Erg vinden de meesten het niet. “Ik ben uitgeput. Nu eerst een biertje” Zucht een speler. De jongens in de roze shirts zijn blij. Zij hebben een finaleplek bemachtigd. Om het speelveld staat veel publiek. Bij elk punt dat gescoord wordt klinkt er luid gejuich van het team wat zij aanmoedigen. Afkeurende geluiden zijn er te horen wanneer iemand een fout maakt. Na twintig minuten spelen maakt de spanning op de gezichten van de jongens in de roze shirts zichtbaar plaats voor opluchting wanneer het eindsignaal wordt gegeven. Zij hebben dit jaar het toernooi gewonnen.